Με χορευτή τον Καβαλιώτη Γιώργο Κουτουσή Πενήντα χρόνια από την πρώτη προβολή της Ευδοκίας

Σαν σήμερα πριν 50 χρόνια έκανε πρεμιέρα η εμβληματική ταινία του Αλέξης Δαμιανού, «Ευδοκία».

Μέσα στο φλιτζάνι η Κούλα Αγαγιώτου διαβάζει στην «Ευδοκία»,τη μοίρα. «Στρατός.

Κι εδώ είναι ο Σταυρός. Φυλάξου απ’ τον Σταυρό».

Ο φακός ζουμάρει στον πάτο του φλιτζανιού και ξεκινούν οι πρώτες νότες μιας εισαγωγής που όλοι μπορούν να αναγνωρίσουν.

Επόμενο πλάνο, ο Σταυρός. Η σκιά ενός άντρα που στο σκηνικό μιας συνοικιακής ταβέρνας, χορεύει ζεϊμπέκικο, το πιο θρυλικό ζεϊμπέκικο της ιστορίας, το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας.

Πενήντα χρόνια πριν, σαν σήμερα, στην αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το κοινό παρακολουθούσε την πρεμιέρα μιας ταινίας που θα άλλαζε για πάντα το ελληνικό σινεμά.

Για τους κριτικούς κινηματογράφου της σπουδαιότερης ελληνικής ταινίας όλων των εποχών.

Ο σκηνοθέτης Αλέξης Δαμιανός έγραψε το 1967 το σενάριο της ταινίας «Ευδοκία» που ήταν το όνομα της μητέρας του, αν και αρχικά ο τίτλος που δόθηκε ήταν διαφορετικός. Ονομάζονταν «Η πόρνη και ο στρατιώτης» και τελικώς βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες το 1971. Παίρνοντας το ρίσκο ο σκηνοθέτης, βρήκε τους κατάλληλους ηθοποιούς στα πρόσωπα ανθρώπων που δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με την υποκριτική τέχνη.

Στον χορό πρωταγωνιστής ήταν ένας λοχίας. Ο σκηνοθέτης έψαχνε έναν όμορφο νεαρό που να μην έχει επίσης σχέση με την υποκριτική και τον βρήκε στο πρόσωπο του Γιώργου Κουτουζή, ενός νεαρού οικοδόμου από την Καβάλα, ο οποίος μόλις είχε απολυθεί από φαντάρος.

Τον συνάντησε τυχαία στην Νέα Ερυθραία έξω από ένα καφενείο, να προσπαθεί να αμυνθεί σε έναν καβγά. Στην αρχή ο νεαρός Γιώργος, ήταν διστακτικός αλλά πείστηκε να το κάνει μόλις διάβασε το σενάριο. Στη ζωή του δεν ασχολήθηκε ποτέ ξανά με την υποκριτική.

Όπως έχει δηλώσει ο ίδιος η φτώχεια εκείνης της εποχής δεν του έδωσε τη δυνατότητα να σπουδάσει στο θέατρο για να συνεχίσει την επαγγελματική του κινηματογραφική πορεία. Από το 1976 είναι παντρεμένος με τη ζωγράφο Σοφία Κουτούζη, ενώ εργάστηκε στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος, ως λεβητοποιός και πλέον είναι συνταξιούχος.

Όταν γυρίζονταν η ταινία η μουσική του περίφημου ζεϊμπέκικου δεν ήταν ακόμη έτοιμη.

Ο Γιώργος Κουτούζης σε συνέντευξη που παραχώρησε το 2015 στη Lifo και στον δημοσιογράφο Χρήστο Παρίδη είχε δηλώσει: «Η σκηνή του ζεϊμπέκικου, γυρίστηκε σε ένα ταβερνάκι στην Κάτω Κηφισιά, στα παλιά σφαγεία, όπως λεγόταν τότε η περιοχή.

Ο Μάνος Λοΐζος όχι μόνο δεν ήταν παρών στο ταβερνάκι αλλά ούτε καν ως γνωριμία με τον Αλέξη δεν υπήρχε ακόμα.

Το ζεϊμπέκικο που χόρεψα ήταν του Βαμβακάρη, η «Άτακτη». Μέχρι τότε όλη η ταινία ήταν ακόμα γυμνή από μουσική. Το γνωστό ζεϊμπέκικο το πρωτάκουσα όταν πήγα και την είδα στον κινηματογράφο.

Επικοινωνία

Ε: evdomimera[@]gmail.com

Δ. : ΦΙΛΕΛΛΗΝΩΝ 22

ΤΗΛ. : 2510222141

ΚΙΝ : 6948367220

 

 

Καθημερινή επικαιρότητα και ενημέρωση
Τα πάντα για την Καβάλα
Εφημερίδα 7η ΜΕΡΑ

 

Ενημερωτικη Λιστα