Επειδή, λοιπόν, κανείς από την αντιπολίτευση δεν μπορεί να προτείνει ολοκληρωμένες λύσεις για όλα τα προβλήματα και επειδή δεν υπάρχουν σφιχτοί δεσμοί με τις συνοικίες και τα χωριά, ο Μουριάδης εκμεταλλεύεται αυτή την αδυναμία των αντιπάλων του και παίζει μόνος του. Όλοι οι επίδοξοι διεκδικητές του δήμου —ή όσοι έχουν εκφράσει την πρόθεση να τον διεκδικήσουν— προσπαθούν να κερδίσουν τους ίδιους και τους ίδιους ψηφοφόρους: αυτούς που κινούνται σε έναν στενό κομματικό, πολιτιστικό και σωματειακό κύκλο. Αδιαφορούν για τη μεγάλη μάζα των ψηφοφόρων στις γειτονιές και στα χωριά, γιατί αυτό απαιτεί τεράστια ενέργεια και χρόνο.
@ Μέχρι σήμερα, εκτός από τον Θόδωρο Μουριάδη, τον δήμο αναμένεται να διεκδικήσουν τρεις που βρίσκονται ήδη στο Δημοτικό Συμβούλιο: Παπαδόπουλος, Χρυσανίδης και Εριφυλλίδης — χωρίς βέβαια να είναι βέβαιο ότι όλοι θα φτάσουν μέχρι το 2028. Εκτός αυτών, υπάρχουν και άλλοι τρεις που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον: οι Δέμπας, Σαρρής και Πολίτης.
@ Το ερώτημα, φυσικά, είναι αν θα φτάσουν μέχρι το τέλος ή αν θα εγκαταλείψουν νωρίς, όταν διαπιστώσουν ότι «δεν περπατάνε» στην κοινωνία της Καβάλας. Μπορεί να τους προτρέπει ένας μικρός κύκλος γνωστών —και πιθανώς ευνοημένων— αλλά εκλογές δεν κερδίζονται έτσι.