Από τον Μένανδρο Μαρινάκη και την Ειρήνη Βρανά μέχρι τη Μαρίζα
Τσακαλέρου, αρκετοί έσπευσαν να ξιφουλκήσουν κατά της υποψηφιότητας του
Κωνσταντίνου Καλαντζή, το όνομα του οποίου ανακοινώθηκε την περασμένη
εβδομάδα μεταξύ των υποψηφίων βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας στην
Καβάλα. Και όλοι τους, λίγο έως πολύ, ανακάλυψαν ξαφνικά την
οικογενειοκρατία στην πολιτική.
@ Ο Μένανδρος Μαρινάκης, πρώην δήμαρχος Κεραμωτής, που δηλώνει
Καραμανλικός, θα ήθελα να μου απαντήσει σε ένα απλό ερώτημα: Αν ο
Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν είχε το συγκεκριμένο επώνυμο, θα είχε ποτέ την
ίδια πολιτική διαδρομή και θα έφτανε να γίνει πρωθυπουργός και Πρόεδρος της
Δημοκρατίας; Ας μη μιλάμε, λοιπόν, για οικογενειοκρατία επιλεκτικά, γιατί η
πολιτική ιστορία της χώρας έχει πολλά παραδείγματα που δεν αντέχουν σε
τέτοιου είδους αναλύσεις.
@ Η Ειρήνη Βρανά, που φαίνεται να κάνει τα δικά της πολιτικά παιχνίδια με την
Πειραιώς, ας μας εξηγήσει κάτι ακόμη. Αν είναι τόσο αντίθετη με την
οικογενειοκρατία, όπως εμφανίζεται σήμερα, γιατί το 2023 αποδέχθηκε την
επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη να συμμετάσχει στο ψηφοδέλτιο της Νέας
Δημοκρατίας στην Καβάλα; Με την ίδια λογική, αν ο σημερινός πρωθυπουργός
δεν λεγόταν Μητσοτάκης, θα έπρεπε να αποκλειστεί από τη διεκδίκηση της
ηγεσίας της ΝΔ και, φυσικά, από την πρωθυπουργία; Ή μήπως η
οικογενειοκρατία ενοχλεί μόνο όταν αφορά τους άλλους;
@ Η Μαρίζα Τσακαλέρου, πάλι, μας τα είπε αρκετά χοντρά με ανάρτησή της στο
Facebook, καταγγέλλοντας την οικογενειοκρατία με αφορμή την υποψηφιότητα
του Κωνσταντίνου Καλαντζή. Θα ήθελα, όμως, να θυμηθεί τι συνέβη το 2009, όταν
ο τότε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπανδρέου, την επέλεξε από τη Ρόδο για
το ψηφοδέλτιο του κόμματος. Τότε δεν γνώριζε ότι ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν
γιος του Ανδρέα Παπανδρέου; Τότε δεν την ενοχλούσε η οικογενειακή πολιτική
διαδρομή; Ή μήπως η συγκεκριμένη αρχή εφαρμόζεται μόνο όταν δεν μας αφορά
προσωπικά;
@ Ένα έχω να πω σε όλους τους παραπάνω: με την επίθεσή τους στον
Κωνσταντίνο Καλαντζή, όχι μόνο δεν κατάφεραν να πλήξουν την υποψηφιότητά
του, αλλά του πρόσφεραν κάτι που κάθε υποψήφιος θα ήθελε στην αρχή της
διαδρομής του: μεγάλη δημοσιότητα. Μάλιστα, τον έμαθαν και σε ανθρώπους
που μέχρι χθες δεν γνώριζαν καν την ύπαρξή του. Τελικά, μερικές φορές οι πιο
ένθερμοι επικριτές ενός υποψηφίου γίνονται, άθελά τους, οι καλύτεροι
διαφημιστές του.