«Η διοίκησή μου μπορεί να συγκριθεί μόνο με του Λευτέρη Αθανασιάδη», τάδε έφη Θεόδωρος Μουριάδης, χωρίς να κοκκινίζει από ντροπή που ξεστομίζει τέτοιες κουβέντες. Ο σημερινός δήμαρχος συγκρίνει τον εαυτό του με τον επί 16 χρόνια δήμαρχο Καβάλας, Λευτέρη Αθανασιάδη, επί των ημερών του οποίου η Καβάλα άλλαξε εικόνα.
@ Από πού αντλεί αυτό το θράσος ο Μουριάδης να συγκρίνεται με τον Αθανασιάδη; Υποθέτω είτε από τη διάθεση να προκαλέσει, για να γίνει συζήτηση γύρω από το άτομό του, είτε γιατί τα μυαλά του πήραν αέρα, αφού οι αυλοκόλακες του «άσπρου μεγάρου» του τα φούσκωσαν.
@ Ποιο όμως είναι το έργο του Μουριάδη που το συγκρίνει με το έργο του Αθανασιάδη; Μέχρι σήμερα, ο Μουριάδης παρέδωσε ένα έργο: την πλατεία 28ης Οκτωβρίου, η οποία μελετήθηκε επί ημερών Σιμιτσή, με πολλά λάθη, τα οποία διόρθωσε η διοίκηση Τσανάκα, χρειάστηκε δε τρία χρόνια για να τη βρει ο Μουριάδης έτοιμη προς υλοποίηση. Πόσο «δικό του» έργο μπορεί να θεωρηθεί αυτό, δεν γνωρίζω. Άσε που, πριν καν παραληφθεί, άρχισε να παρουσιάζει προβλήματα. Προφανώς αυτή την πλατεία ο Μουριάδης δεν μπορεί να τη συγκρίνει με τη δημιουργία της Δημοτικής Αγοράς, της Λαχαναγοράς στην Άσπρη Άμμο, με το κτίριο της Βιβλιοθήκης ή με το κτίριο όπου μέχρι σήμερα στεγαζόταν η «Δημωφέλεια».
@ Να έρθω στο έργο της οδού Κουντουριώτου, που αποτελεί μια μεγάλη κυκλοφοριακή αποτυχία. Συγκρινόμενο με την απομάκρυνση της λαχαναγοράς από τον συγκεκριμένο δρόμο επί δημαρχίας Αθανασιάδη, νομίζω ότι παίρνει κακό βαθμό, αφού όχι μόνο δεν βοήθησε στην επίλυση του κυκλοφοριακού, αλλά το επιδείνωσε.
@ Δεν νομίζω ότι έχει νόημα να μιλήσω για τη δημιουργία, επί Αθανασιάδη, του Δημοτικού Ωδείου, του ΔΗΠΕΘΕ, των ΚΑΠΗ και των δεκάδων έργων αυτεπιστασίας που άλλαξαν την εικόνα των συνοικιών του Δήμου.
@ Να μιλήσω για τον αθλητισμό, που επί ημερών Αθανασιάδη γνώρισε άνθηση, τόσο σε επίπεδο άθλησης των πολιτών όσο και των μαθητών των σχολείων;
@ Με όλα τα παραπάνω συγκρίνει τον εαυτό του ο Μουριάδης, ο οποίος έχει χωθεί σε ένα συννεφάκι έργων που ποτέ δεν πρόκειται να κάνει. Και αυτό το γράφω έχοντας ως παράδειγμα τα έξι προηγούμενα χρόνια της δημαρχίας του, κατά τα οποία δεν σημειώθηκε ούτε ένα αξιόλογο έργο.
@ Νοσοκομείο που ρημάζει εδώ και χρόνια, μια πεσμένη γέφυρα που μόνο σε σχέδια αρχιτεκτόνων αποκτά αξιοποιήσιμη μορφή, ένα Περιγιάλι που το ταλαιπωρεί εδώ και έξι χρόνια χωρίς αποτέλεσμα, μια Καλαμίτσα που ακόμη προσπαθεί να «την πάρει» και πολλά ακόμη που δεν έχουν τελειωμό. Κι όμως, ο Μουριάδης πιστεύει ότι μπορεί να συγκριθεί με τον Αθανασιάδη, μιλώντας για μια ενεργειακή κοινότητα στη Λιμνιά, η οποία ακόμη δεν υπάρχει ούτε καν ως μελέτη.
@ Εκείνο όμως που μου έκανε εντύπωση είναι ότι δεν συγκρίνεται με τον Σιμιτσή. Προφανώς γιατί ο Σιμιτσής δεν έκανε απολύτως τίποτε, όπως και ο ίδιος μέχρι τώρα, αλλά αυτό δεν θέλει να το παραδεχτεί. Ο Μουριάδης φαίνεται ότι έχει απογαλακτιστεί από τον Σιμιτσή και αυτονομείται, γιατί δεν θέλει να τον συγκρίνουν με τον πολιτικό του «πατέρα», αλλά μόνο με τον μεγάλο Αθανασιάδη.
@ Προφανώς ο Μουριάδης ετοιμάζεται για τις εκλογές του 2028, προβάλλοντας τον εαυτό του ως συνεχιστή του Αθανασιάδη, ώστε στο μυαλό των Καβαλιωτών να καταχωρηθεί ως ένας ακόμη δήμαρχος των μεγάλων έργων.