Στη Θάσο, όπως φαίνεται, χρειάστηκε να φτάσει η κατάσταση με τα αδέσποτα στα άκρα για να αρχίσουν κάποιοι να αναρωτιούνται αν υπάρχει Δήμος και αν έχει αρμοδιότητες. Γιατί όταν μια περιοχή γεμίζει με σκύλους, όταν κτηνοτρόφοι καταγγέλλουν επιθέσεις και όταν ακούγονται ακόμη και περιστατικά ανθρώπων που προσπαθούν να προστατευτούν ανεβαίνοντας σε δέντρα, τότε το «θα δούμε» δεν είναι πολιτική διαχείριση. Είναι απουσία διαχείρισης.
@ Και το πιο ενδιαφέρον είναι ότι για χρόνια όλοι γνώριζαν το πρόβλημα, αλλά η λύση φαίνεται να έμενε στο γνωστό ελληνικό μοντέλο: ο Δήμος κοιτάζει, οι πολίτες ανησυχούν και οι εθελοντές τρέχουν. Περισυλλογή, στειρώσεις, καταγραφή και οργανωμένη φιλοξενία δεν είναι πολυτέλεια. Είναι οι στοιχειώδεις υποχρεώσεις μιας οργανωμένης αυτοδιοίκησης. Εκτός αν περιμένουν να λυθεί το πρόβλημα μόνο του, με θεία παρέμβαση.