Σαν ένας μάγειρας στον οποίο ανέθεσαν να ετοιμάσει ένα τραπέζι με καλεσμένους όλους τους Καβαλιώτες, ο Μουριάδης βρέθηκε στην «κουζίνα» του Δήμου, έβαλε την ποδιά του, πήρε στα χέρια τα μαχαίρια και τις κουτάλες, χωρίς όμως να έχει αποφασίσει τι θα μας σερβίρει. Άνοιξε φύλλο, αλλά δεν ετοίμασε τη γέμιση· έβαλε το κρέας στον φούρνο, αλλά ξέχασε να το συνοδεύσει με πατάτες ή ρύζι· ξεκίνησε να κόβει τη σαλάτα, αλλά δεν είχε λάδι. Και έτσι, όταν ήρθε η ώρα του σερβιρίσματος, το φαγητό δεν ήταν έτοιμο και έξι χρόνια, λοιπόν, ο Μουριάδης προσπαθεί να εκσυγχρονίσει τον Δήμο, όμως δεν το κατάφερε. Αντίθετα, τον γύρισε πολλές δεκαετίες πίσω. Δομές που κάποτε λειτουργούσαν σήμερα έχουν αποδυναμωθεί ή έχουν εξαφανιστεί.
@ Το μόνο μέλημα του δημάρχου για τα επόμενα 2,5 χρόνια φαίνεται να είναι να συγκεντρώσει, μέσω αναθέσεων και προσωπικών τακτοποιήσεων, ψηφοφόρους, προκειμένου να είναι εκ νέου υποψήφιος στις εκλογές του 2028 — για τρίτη φορά από το 2019. Έχει δηλώσει βέβαια ότι θα είναι υποψήφιος και το 2028, χωρίς όμως — τουλάχιστον εγώ — να τον πολυπιστεύω. Πρώτον, γιατί έχει ευμετάβλητο χαρακτήρα και, δεύτερον, γιατί ενδεχομένως δεν θα θελήσει να αποχωρήσει από την πολιτική σκηνή με μια ήττα, εάν διαπιστώσει ότι δεν μπορεί να κερδίσει.
@ Με λίγα λόγια, εμείς οι Καβαλιώτες δεν μπορούμε να ελπίζουμε ότι στα επόμενα 2,5 χρόνια θα συμβεί κάτι σπουδαίο σε επίπεδο έργων που να αλλάξει την εικόνα που έχουμε σχηματίσει για τη σημερινή διοίκηση του Δήμου.