Διάβασα την ανάρτηση που έκανα η αναγεννημένη πολιτικά δημοτική σύμβουλος της πλειοψηφίας Στέλλα Αργυρίου που με την τοποθέτηση της εντός και εκτός της αίθουσας του δημοτικού συμβουλίου ήταν μια σκέτη απογοήτευση ο κούφιος λόγος της και το μόνο που προσπάθησε να κάνει ήταν να βρεθεί δίπλα στην θέση του Μουριάδη για την ακτή της Καλαμίτσας κάνοντας το καλό παιδί.
@ Μετά τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της περασμένης Δευτέρας η κ. Αργυρίου δεν αρκέστηκε μόνο στα όσα είπε εντός της αίθουσας του δημοτικού συμβουλίου έκρινε σκόπιμο να ενημερώσει και τους φίλους της στο fb για την κενότητα των λόγων της και να αναδείξει την ανυπαρξία επιχειρημάτων στο να περάσει στην κατοχή του δήμου για 30 χρόνια η ακτή της Καλαμίτσας.
@ Συγκεκριμένα η κ. Αργυρίου έγραψα “Η χθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καβάλας επιβεβαίωσε ότι όταν υπάρχει κοινός στόχος, μπορούν να προκύψουν ουσιαστικά αποτελέσματα.
Εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία το σχέδιο σύμβασης για την παραχώρηση τμήματος της παραλίας της Καλαμίτσας από την ΕΤΑΔ στον Δήμο μας, σε μια διαδικασία που ξεχώρισε για το επίπεδο και την ποιότητά της.
Ο διάλογος ήταν τεκμηριωμένος και γόνιμος, με ουσιαστικές παρατηρήσεις και χωρίς περιττές εντάσεις. Αναδείχθηκαν ζητήματα που χρειάζονται βελτίωση, γεγονός που ενισχύει τη σοβαρότητα της απόφασης και τη συνέχεια που οφείλει να έχει.
Από την πρώτη στιγμή, η Καλαμίτσα απέκτησε προοπτική. Και αυτή η προοπτική δεν προέκυψε τυχαία. Είναι αποτέλεσμα της συλλογικής προσπάθειας της τοπικής κοινωνίας, με τους πολιτιστικούς συλλόγους να πρωτοστατούν, συγκεντρώνοντας περισσότερες από 8.000 υπογραφές και αναδεικνύοντας με ξεκάθαρο τρόπο τη βούληση των πολιτών.
Η απόφαση αυτή αποτελεί ένα σημαντικό βήμα, καθώς κατοχυρώνει τον δημόσιο και λαϊκό χαρακτήρα της παραλίας και διασφαλίζει την ελεύθερη πρόσβαση για όλους. Παράλληλα, δίνει στον Δήμο τη δυνατότητα να παρέμβει ουσιαστικά, να αποκαταστήσει την εικόνα εγκατάλειψης που είχε διαμορφωθεί τα προηγούμενα χρόνια και να αναβαθμίσει τον χώρο με σχέδιο και ευθύνη.
Η Καλαμίτσα περνά σε μια νέα φάση.
Με τη δύναμη της κοινωνίας, τη θεσμική ευθύνη του Δήμου και με ξεκάθαρη πλέον προοπτική για το μέλλον.
Με αυτή την εξέλιξη να μας αφήνει με ένα πλατύ χαμόγελο’.
@ Παρακολούθησα όλη τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου και δεν ξέρω που βρήκε ότι έγινε ένας διάλογος γόνιμος και τεκμηριωμένος ιδιαίτερα από την πλευράς της δημοτικής παράταξης της πλειοψηφίας. Παρακολουθώντας κανείς τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου αυτό που διαπίστωσε ήταν ότι ο Μουριάδης δεν κατέθεσε καμιά πρόταση, δεν είχε τα οικονομικά στοιχεία για την επιβάρυνση του ταμείου του δήμου και άφησε την αντιπολίτευση να γεμίσει τα κενά που αυτός δεν μπόρεσε να καλύψει. Έγινε σαφές από τη συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο ότι ο Μουριάδης μπαίνει σε μια συμφωνία με την λογική όσα έρθουν και όσα πάνε αρκεί να καλύψει τα λαϊκίστικα επιχειρήματα του Απόστολου Χρόνη που είπε ότι δεν πρέπει να στέκονται με μιζέρια οι Καβαλιώτες απέναντι στην ενδεχόμενη συμφωνία δήμου και ΕΤΑΔ και ο Μουριάδης είναι ένας άλλος Αθανασιάδης που είχε πάρει παλιότερα την ακτή για λογαριασμό του δήμου.
@ Οι μόνοι δημοτικοί σύμβουλοι που καταψήφισαν την πρόταση στο να συμφωνήσει ο δήμος να του παραχωρηθεί μια κολοβή παραλία ήταν ο Σπύρος Πουρσαεύ της δημοτικής παράταξης “ ο τόπος της ζωής μας” – δεν ξέρω για πόσο καιρό ακόμη θα βρίσκεται εντός της συγκεκριμένης παράταξης_ και ο Χρίστος Ποτόλιας που διαφώνησε για ιδεολογικούς λόγους με τη συγκεκριμένη συμφωνία.
@ Γι΄ αυτό δεν καταλαβαίνω που το βρήκε το πλατύ χαμόγελο η Αργυρίου και το γράφει.