Δεκατρία χρόνια πέρασαν και ο «Διόνυσος» εξακολουθεί να στοιχειώνει την Καβάλα. Σιμιτσής, Μουριάδης και Τσανάκα πέρασαν από τη διοίκηση του δήμου, αλλά λύση δεν έδωσαν. Τώρα, αντί να απολογηθούν για τη στασιμότητα, ξαναζεσταίνουν το ξεχασμένο έργο που ο Σιμιτσής είχε φορτωθεί με μεγάλες υποσχέσεις και μακέτες. Όταν δεν έχεις έργο να δείξεις, ξεσκονίζεις τα σχέδια!
@ Και επειδή μία μακέτα δεν αρκούσε, επιστρατεύτηκε και δεύτερη, αυτή του ξεχασμένου υδραγωγείου στα Αμισιανά. Δύο μακέτες, δύο έργα στα χαρτιά και η Καβάλα να περιμένει. Το επικοινωνιακό σχέδιο συμπληρώθηκε με προσκλήσεις σε μελετητές, συγγενείς και φίλους, ώστε να γεμίσει η αίθουσα της Δημοτικής Καπναποθήκης. Αφού δεν υπήρχαν εργοτάξια για επίδειξη, έπρεπε τουλάχιστον να υπάρχει κόσμος για να δημιουργηθεί η εικόνα της επιτυχίας!
@ Το καλύτερο, όμως, ήρθε όταν ο δήμαρχος τηλεφώνησε στην Κορίνα Γανίτου, την ώρα των παρουσιάσεων, ζητώντας να διακοπούν οι ομιλίες και να συνεχιστούν την επόμενη ημέρα, επειδή ήθελε να αποχωρήσει. Η κ. Γανίτου αναγκάστηκε να ανακοινώσει στο κοινό την επιθυμία του. Ούτε στοιχειώδης σεβασμός στους ομιλητές και στους παρευρισκόμενους! Ο Σιμιτσής, δύο χρόνια στο τιμόνι του αναπτυξιακού οργανισμού, εξακολουθεί να επενδύει σε μακέτες. Κάποια στιγμή, όμως, πρέπει να απαντήσει: τι έργο προχώρησε και τι παραδόθηκε;