Η συνέντευξη του Στάθη Εριφυλλίδη δεν περιορίστηκε σε μια απλή καταγραφή
προβλημάτων.
Αποτέλεσε μια συνολική κριτική για τον τρόπο με τον οποίο διοικήθηκε ο Δήμος Καβάλας τις τελευταίες δύο δεκαετίες.
Ο πρώην δήμαρχος υποστήριξε ότι η πόλη έχασε σημαντικές ευκαιρίες ανάπτυξης, ενώ παράλληλα δεν κατάφερε να συντηρήσει επαρκώς τις υποδομές που είχαν δημιουργηθεί στο παρελθόν.
Στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της καθημερινής λειτουργίας των δημοτικών υπηρεσιών, της προσωπικής παρουσίας του δημάρχου, της σωστής οικονομικής διαχείρισης και της συνεχούς επίβλεψης των έργων.
Για το κυκλοφοριακό, την καθαριότητα και τον ηλεκτροφωτισμό ζήτησε ουσιαστικές παρεμβάσεις, ενώ για τις αθλητικές εγκαταστάσεις υποστήριξε ότι ο σχεδιασμός πρέπει να γίνεται με μακροπρόθεσμη προοπτική.
Οι αναφορές του στη Ροδόπη και στο Βερούλειο ανέδειξαν, σύμφωνα με τη δική του οπτική, περιπτώσεις στις οποίες πολιτικές διαφωνίες και επιλογές προηγούμενων ετών εμπόδισαν την υλοποίηση μεγάλων έργων.
Πάνω απ’ όλα, όμως, η παρέμβασή του για τη Δημοτική Καπναποθήκη ανέδειξε την προσωπική του απογοήτευση για ένα έργο που θεωρεί ότι έμεινε ανολοκλήρωτο ως προς τον τελικό του σκοπό.
Ο ίδιος υποστήριξε ότι η Καβάλα χρειάζεται ανθρώπους που θα εργάζονται καθημερινά για την επίλυση των προβλημάτων και δεν θα περιορίζονται στην επικοινωνιακή προβολή.
Η τοποθέτησή του ήταν ιδιαίτερα αυστηρή απέναντι στις δημοτικές διοικήσεις που ακολούθησαν τη δική του, χωρίς στη συγκεκριμένη συνέντευξη να ακουστεί απάντηση από τους εκπροσώπους τους.
Το βασικό μήνυμα του Στάθη Εριφυλλίδη ήταν ότι η Καβάλα δεν έχει την πολυτέλεια να χάσει άλλα χρόνια σε καθυστερήσεις, αναβολές και ανεκμετάλλευτες υποδομές.
Και η φράση με την οποία περιέγραψε τη δική του στάση απέναντι στην πόλη έδωσε το στίγμα ολόκληρης της παρέμβασής του:
«Μιλάω με αγανάκτηση. Είναι πιο πολύ από πόνο. Πονάω με όλα αυτά τα οποία βλέπω».