Παρέμβαση στην πρωινή εκπομπή μου είχα χθες της προέδρου των εργαζομένων, Κατερίνας Πετράκη, για την παραίτηση του διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας, τις εσωτερικές αντιπαλότητες μεταξύ γιατρών, την έλλειψη προσωπικού και τον κίνδυνο υποβάθμισης της ποιότητας νοσηλείας αν προχωρήσει συγχώνευση των παθολογικών κλινικών.
@ Η εικόνα που εκπέμπει το Νοσοκομείο Καβάλας, οι έντονες εσωτερικές αντιπαραθέσεις στο ιατρικό σώμα, η παραίτηση του διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας, αλλά και η διαρκής αγωνία για την έλλειψη προσωπικού και το μέλλον των παθολογικών κλινικών, βρέθηκαν στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.
@ Στο πρώτο μέρος της εκπομπής, η πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων του Νοσοκομείου Καβάλας, κυρία Πετράκη, περιέγραψε μια ιδιαίτερα προβληματική εικόνα, τονίζοντας πως η εντύπωση που σχηματίζει πλέον η κοινωνία είναι ότι το νοσοκομείο βρίσκεται σε κατάσταση εσωτερικής αναστάτωσης. Όπως είπε, αυτή η εικόνα ανησυχεί εύλογα τους πολίτες, γιατί δημιουργεί την αίσθηση πως οι συγκρούσεις και οι εντάσεις ενδέχεται να επηρεάσουν την ίδια την ποιότητα των υπηρεσιών υγείας.
@ Η ίδια ξεκαθάρισε ότι τα ουσιαστικά προβλήματα του νοσοκομείου είναι πολύ πιο βαθιά από τις δημόσιες αντιπαραθέσεις που έρχονται στην επιφάνεια. Κατά την εκτίμησή της, το μεγαλύτερο ζήτημα παραμένει η μεγάλη έλλειψη προσωπικού, η οποία οδηγεί σε εργασιακή εξουθένωση και πιέζει διαρκώς το σύστημα. Όπως τόνισε, αυτό είναι το πραγματικό υπόβαθρο της κρίσης και όχι απλώς οι προσωπικές ή συντεχνιακές συγκρούσεις που εκδηλώνονται στο προσκήνιο.
@ Αφορμή για τη συζήτηση αποτέλεσε η παραίτηση του διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας από τη συγκεκριμένη θέση ευθύνης. Η κυρία Πετράκη εξήγησε ότι ο συγκεκριμένος γιατρός δεν παραιτήθηκε από το νοσοκομείο συνολικά, αλλά από τη διοικητική του θέση, αφήνοντας ωστόσο ανοιχτό το ενδεχόμενο η απογοήτευσή του να οδηγήσει ακόμη και σε μετακίνησή του εκτός νοσοκομείου ή και στον ιδιωτικό τομέα. Όπως ανέφερε, πρόκειται για έναν επιστήμονα με πλούσιο βιογραφικό, σημαντική εκπαίδευση στο εξωτερικό, και ιδιαίτερα έντονο αποτύπωμα στη χειρουργική κλινική.
@ Σύμφωνα με την τοποθέτησή της, ο συγκεκριμένος γιατρός υπήρξε καθοριστικός για την αναβάθμιση της χειρουργικής κλινικής, όχι μόνο ποσοτικά αλλά και ποιοτικά. Τόνισε ότι η κλινική δεν κρίνεται απλώς από τον αριθμό των χειρουργείων που πραγματοποιεί, αλλά και από το είδος τους, δηλαδή από το αν πρόκειται για απλές επεμβάσεις ή για δύσκολα και απαιτητικά χειρουργεία που σε άλλες περιπτώσεις θα παραπέμπονταν σε μεγαλύτερα νοσοκομεία, όπως αυτά της Θεσσαλονίκης. Με αυτό το σκεπτικό, υπογράμμισε ότι η απώλεια ή αποδυνάμωση ενός τέτοιου γιατρού θα είναι πολύ σοβαρό πλήγμα για το νοσοκομείο.
@ Η κυρία Πετράκη άφησε σαφώς να εννοηθεί ότι ο άνθρωπος αυτός εξωθήθηκε σε παραίτηση, ακριβώς λόγω του κλίματος αμφισβήτησης και πίεσης που -όπως είπε- δέχθηκε το τελευταίο διάστημα. Κατά την εκτίμησή της, οι αιχμές και οι επιθέσεις που προηγήθηκαν δεν είχαν πραγματική βάση, ενώ θεωρεί ότι έγιναν πολύ σοβαρά λάθη τόσο από τη διοίκηση όσο και από την Υγειονομική Περιφέρεια ως προς τον τρόπο που διαχειρίστηκαν την υπόθεση. Παράλληλα, εξέφρασε και την προσωπική της άποψη ότι ένας από τους λόγους που οδήγησαν σε αυτή την εξέλιξη ήταν πως ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν ήταν κομματικό στέλεχος, κάτι που -όπως υπαινίχθηκε- μπορεί να επηρέασε τη στάση απέναντί του.
@ Στη συνέχεια, η συζήτηση μεταφέρθηκε στο πολύ κρίσιμο θέμα των παθολογικών κλινικών και στο ενδεχόμενο συγχώνευσής τους. Η κυρία Πετράκη ήταν απολύτως κατηγορηματική ότι κάτι τέτοιο δεν πρέπει να συμβεί, εξηγώντας ότι μια παθολογική κλινική με 60 ασθενείς δεν μπορεί να προσφέρει ποιοτική και ασφαλή νοσηλεία. Όπως τόνισε, σε αντίθεση με μια χειρουργική κλινική όπου μέρος της δραστηριότητας μπορεί να προγραμματιστεί, στις παθολογικές κλινικές η πίεση είναι συνεχής, οι ανάγκες είναι πιο σύνθετες και η νοσηλεία απαιτεί διαρκή και εντατική φροντίδα.
@ Με πολύ πρακτικό τρόπο εξήγησε ότι η χορήγηση φαρμάκων, η παρακολούθηση ασθενών και η συνολική νοσηλευτική φροντίδα γίνονται σε συγκεκριμένες ώρες και με συγκεκριμένες δυνατότητες. Αν ο αριθμός των ασθενών φτάνει ή ξεπερνά τα ανθρώπινα όρια, τότε η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών δεν μπορεί να διατηρηθεί. Σύμφωνα με την ίδια, αυτό είναι κάτι που δεν χρειάζεται ιδιαίτερη θεωρητική ανάλυση για να γίνει κατανοητό, αλλά αποτελεί απλή και σκληρή πραγματικότητα της καθημερινής λειτουργίας ενός νοσοκομείου.
Η Κατερίνα Πετράκη αναγνώρισε πάντως ότι, λόγω της μεγάλης έλλειψης παθολόγων, υπάρχει ήδη στην πράξη μια μορφή συνλειτουργίας ανάμεσα στις δύο παθολογικές, καθώς οι γιατροί αναγκάζονται να εφημερεύουν σχεδόν καθημερινά. Αυτό, όπως είπε, οδηγεί αναπόφευκτα σε εξάντληση και φέρνει στο προσκήνιο όχι μόνο το οργανωτικό, αλλά και το βαθιά ανθρώπινο όριο των επαγγελματιών υγείας.
@ Συνολικά, η εικόνα που αποτυπώθηκε είναι αυτή ενός Νοσοκομείου Καβάλας που πιέζεται ταυτόχρονα από δύο μέτωπα: από τη μία την υποστελέχωση και την καθημερινή εξάντληση του προσωπικού, και από την άλλη τις εσωτερικές συγκρούσεις και τις λανθασμένες, κατά την εκτίμηση των εργαζομένων, διοικητικές επιλογές. Κοινός παρονομαστής της συζήτησης ήταν η αγωνία μήπως η σημερινή ένταση αφήσει ακόμη βαθύτερο αποτύπωμα στη λειτουργία του νοσοκομείου και, τελικά, στην ίδια την ποιότητα των υπηρεσιών προς τον πολίτη.