@ Διόνυσος, υδραγωγείο και Περιγιάλι: Οι ίδιες υποσχέσεις, το ίδιο παραμύθι! Ο Μάκης Παπαδόπουλος έβαλε στο στόχαστρο τις διοικήσεις Σιμιτσή, Τσανάκα και Μουριάδη, θυμίζοντας ότι στην Καβάλα αλλάζουν οι δήμαρχοι, αλλά ορισμένα προβλήματα έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη αντοχή και από τα δημοτικά τσιμέντα. Χρόνια εξαγγελιών, παρουσιάσεων και σχεδίων, με τους πολίτες να περιμένουν ακόμη να δουν κάτι να τελειώνει. Κάπου ανάμεσα στις μακέτες και στις υποσχέσεις, φαίνεται πως χάθηκε ο δρόμος προς την υλοποίηση!
@ Ο «Διόνυσος» έχει καταντήσει μνημείο δημοτικής αναποτελεσματικότητας. Από το 2013, επί Σιμιτσή, μέχρι τις σημερινές παρουσιάσεις επί Μουριάδη, η αξιοποίησή του επιστρέφει ξανά και ξανά στην επικαιρότητα, σαν σίριαλ που δεν βρίσκει ποτέ το τελευταίο επεισόδιο. Τουριστικές εγκαταστάσεις, σουίτες, νέες ιδέες και μεγαλόπνοες προοπτικές, αλλά η ουσία παραμένει ίδια: το ακίνητο περιμένει και οι διοικήσεις αλλάζουν τις παρουσιάσεις. Αν αυτό λέγεται αναπτυξιακός σχεδιασμός, τότε η Καβάλα έχει ανακαλύψει μια πρωτότυπη μέθοδο: να ανακοινώνει το μέλλον χωρίς να φτάνει ποτέ σε αυτό!
@ Και το παλιό υδραγωγείο ακολουθεί την ίδια διαδρομή. Εκδηλώσεις, προτάσεις και επιστημονικές προσεγγίσεις, αλλά ποιος θα αποφασίσει τι θα γίνει, πότε θα γίνει και με ποια χρήματα; Ο Μάκης Παπαδόπουλος ζητά συγκεκριμένες δεσμεύσεις και όχι άλλη μία επικοινωνιακή παράσταση. Γιατί οι παρουσιάσεις τελειώνουν, οι φωτογραφίες μένουν στα αρχεία και τα προβλήματα παραμένουν στη θέση τους.
@ Στο Περιγιάλι, οι ιδιοκτήτες εξακολουθούν να ζητούν καθαρές απαντήσεις για τις εισφορές σε χρήμα. Ο Παπαδόπουλος επιμένει ότι οι διοικήσεις Τσανάκα και Μουριάδη πρέπει να εξηγήσουν τι έγινε και τι ισχύει. Έθεσε, μάλιστα, ζήτημα πιθανής παραγραφής ορισμένων οφειλών, καλώντας τους ενδιαφερομένους να απευθυνθούν στην οικονομική υπηρεσία. Εδώ, βέβαια, χρειάζεται προσοχή: κάθε περίπτωση απαιτεί ξεχωριστό έλεγχο. Οι ιδιοκτήτες, πάντως, δεν μπορούν να ζουν επ’ αόριστον με την αβεβαιότητα επειδή η διοίκηση δεν δίνει πειστικές απαντήσεις.
@ Η καθημερινότητα, όμως, δεν διορθώνεται με εγκαίνια και ωραίες ομιλίες. Διαβάσεις που χρειάζονται διαγράμμιση, παιδικές χαρές, φωτισμός, δρόμοι και κυκλοφοριακές ρυθμίσεις εξακολουθούν να απαιτούν λύσεις. Ούτε η πλατεία Καπνεργάτη ούτε η Κουντουριώτου ούτε η πλατεία 28ης Οκτωβρίου μπορούν να αντιμετωπίζονται ως ανεξάρτητα κομμάτια ενός παζλ που κανείς δεν μπήκε στον κόπο να ολοκληρώσει.
@ Και στη Λυδία, οι αιχμές για το έργο ύδρευσης απαιτούν απαντήσεις. Ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης ζητά να διερευνηθούν οι ευθύνες για τη μελέτη, την επίβλεψη και την εκτέλεση. Οι σοβαροί ισχυρισμοί χρειάζονται τεκμηρίωση και δημόσιες εξηγήσεις, όχι σιωπή ή μετάθεση ευθυνών.
@ Το συμπέρασμα είναι πικρό για την Καβάλα: τρεις δημοτικές διοικήσεις, χρόνια χαμένων ευκαιριών και εκκρεμότητες που αρνούνται να γεράσουν. Οι εξαγγελίες περισσεύουν, τα χρονοδιαγράμματα αγνοούνται και η λογοδοσία παραμένει ζητούμενο. Γιατί στο τέλος, κύριοι, οι δημότες δεν ψηφίζουν μακέτες ούτε κατοικούν σε παρουσιάσεις. Ψηφίζουν για να δουν έργα. Και γι’ αυτά, οι δικαιολογίες δεν μπορούν να υποκαθιστούν επ’ άπειρον τα αποτελέσματα.