Αγαπητέ κ. Χλώρε,
Θα ήθελα να μοιραστώ έναν προβληματισμό σχετικά με ένα περιστατικό που έλαβε χώρα πριν από περίπου δέκα ημέρες στην κεντρική πλατεία της Καβάλας, στο πλαίσιο συναυλίας των «Αδόντων και Ψαλλόντων». Το συγκεκριμένο γεγονός έχει προκαλέσει έντονη συζήτηση και ανησυχία σε αρκετούς γονείς και εκπαιδευτικούς που παρευρίσκονταν στην εκδήλωση, καθώς και σε σχολικές κοινότητες της πόλης.
Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια της συναυλίας, μαθητής της Α’ Λυκείου του Μουσικού Σχολείου εθεάθη σε ιδιαίτερα τρυφερές εκδηλώσεις οικειότητας — αγκαλιές και φιλιά — με νεαρή καθηγήτρια άλλου δημόσιου εκπαιδευτικού φορέα.
Θα ήθελα να διευκρινίσω ότι η αναφορά αυτή δεν γίνεται με διάθεση ηθικολογίας ή προσωπικής επίκρισης. Ωστόσο, θεωρώ — όπως και πολλοί άλλοι γονείς και εκπαιδευτικοί — ότι εγείρονται σοβαρά ζητήματα δεοντολογίας, παιδαγωγικής ευθύνης και ορίων που οφείλουν να διέπουν τη σχέση ενηλίκων εκπαιδευτικών με ανήλικους μαθητές, ιδιαίτερα όταν τέτοιες συμπεριφορές εκδηλώνονται δημόσια.
Δεν γνωρίζω αν το συγκεκριμένο περιστατικό εμπίπτει σε ζητήματα ποινικής φύσεως· αυτό άλλωστε είναι αρμοδιότητα των αρμόδιων αρχών. Εκείνο όμως που θεωρώ σημαντικό είναι να υπάρξει προβληματισμός γύρω από τη στάση και το παράδειγμα που οφείλουν να δίνουν οι άνθρωποι που υπηρετούν τον χώρο της εκπαίδευσης.
Με εκτίμηση
Δ. Κριθαρέλλη