Το έργο που δεν γίνεται, η δημοτική περιουσία που μένει αναξιοποίητη και οι ευκαιρίες ανάπτυξης που χάνονται συνθέτουν, σύμφωνα με τον επικεφαλής της παράταξης «Έργο Τώρα», Χριστόδουλο Χρυσανίδη, την εικόνα μιας δημοτικής διοίκησης που δυσκολεύεται να περάσει από τις εξαγγελίες στην πράξη.
Μιλώντας στην πρωινή εκπομπή του Seven New 94,4, στον Γιάννη Χλώρο, ο κ. Χρυσανίδης εξήγησε γιατί επέλεξε να παραστεί στην εκδήλωση για τον «Διόνυσο», ξεκαθαρίζοντας ότι η παρουσία του δεν συνιστά αποδοχή των επιλογών της δημοτικής αρχής. Όπως είπε, πήγε για να ακούσει, να αξιολογήσει και να ασκήσει τεκμηριωμένη κριτική. Άλλωστε, η αντιπολίτευση δεν έχει λόγο να αποφεύγει τις εκδηλώσεις, αλλά να ελέγχει όσα παρουσιάζονται.
Μελέτη του 2011, προβλήματα του σήμερα
Η σημαντικότερη αιχμή του αφορούσε την παρουσίαση αρχιτεκτονικής μελέτης που, όπως ανέφερε, είχε εκπονηθεί το 2011, κατόπιν εντολής του τότε δημάρχου Κωστή Σιμιτσή. Την ίδια περίοδο, ο σημερινός δήμαρχος Θόδωρος Μουριάδης ήταν αντιδήμαρχος. Δεκαπέντε χρόνια μετά, μια παλιά μελέτη επιστρέφει στο προσκήνιο, ενώ το βασικό ζητούμενο παραμένει: πότε θα αξιοποιηθεί πραγματικά το κτίριο;
Ο κ. Χρυσανίδης αναγνώρισε ότι οι τρεις προτάσεις που παρουσιάστηκαν είχαν ενδιαφέρον. Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι πόσες ιδέες μπορούν να παρουσιαστούν, αλλά πόσες μπορούν να γίνουν έργα. Και στον «Διόνυσο», όπως υποστήριξε, ο σχεδιασμός δεν συνοδεύτηκε από τις απαραίτητες ενέργειες για την υλοποίηση, ούτε καν από επαρκή μέτρα προστασίας του ακινήτου.
Ο ίδιος έκανε λόγο για επιδείνωση της κατάστασης του κτιρίου λόγω της έκθεσης στις καιρικές συνθήκες και της έλλειψης συντήρησης, διευκρινίζοντας ουσιαστικά ότι πρόκειται για δική του εκτίμηση και όχι για συμπέρασμα πρόσφατης τεχνικής έκθεσης.
Στα προβλήματα πρόσθεσε τις καθυστερήσεις τεσσάρων έως πέντε ετών σε ζητήματα του Κτηματολογίου. Κατά την άποψή του, μια δημοτική διοίκηση δεν αρκεί να καταθέτει αιτήσεις και να περιμένει. Χρειάζεται να παρακολουθεί τις υποθέσεις, να συντονίζει τις υπηρεσίες και να αναζητά χρηματοδότηση και λύσεις. Διαφορετικά, ακόμη και οι πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις καταλήγουν να προστίθενται στον κατάλογο των χαμένων ευκαιριών.
Εσκί Καπού: Το Τελωνείο ως αναπτυξιακή πρόταση
Η συζήτηση πέρασε στη μεγάλη δημοτική έκταση του Εσκί Καπού, για την οποία εξακολουθεί να αναζητείται ένας ολοκληρωμένος σχεδιασμός αξιοποίησης. Ο κ. Χρυσανίδης επανέφερε την πρόταση μεταφοράς του Τελωνείου στην περιοχή, εκτιμώντας ότι η γειτνίαση με το λιμάνι θα μπορούσε να ενισχύσει τις εμπορευματικές μεταφορές, να δημιουργήσει νέες επαγγελματικές δραστηριότητες και να προσφέρει θέσεις εργασίας.
Διευκρίνισε, πάντως, ότι το Τελωνείο δεν είναι η μοναδική πιθανή χρήση και ότι θα μπορούσαν να εξεταστούν και άλλες παραγωγικές δραστηριότητες. Η πρόταση χρειάζεται, βεβαίως, τεχνική και οικονομική τεκμηρίωση, καθώς και συνεννόηση με τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Το κοινό νήμα στις δύο υποθέσεις είναι σαφές: η Καβάλα δεν στερείται κτιρίων, εκτάσεων ή ιδεών. Αυτό που αμφισβητείται είναι η ικανότητα της δημοτικής διοίκησης να τα μετατρέψει σε συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Γιατί οι παρουσιάσεις τελειώνουν, οι μελέτες ξεθωριάζουν και οι εκτάσεις παραμένουν εκεί. Οι χαμένες ευκαιρίες, όμως, δεν μένουν στα χαρτιά· τις πληρώνει η πόλη.