@ Στην Καβάλα έχουμε πλέον αποκτήσει μια νέα ειδικότητα: τα κτίρια που ανοίγουν για μια εκδήλωση, φωτογραφίζονται, χειροκροτούνται και μετά ξανακλείνουν μέχρι νεωτέρας. Ο λόγος για τη Δημοτική Καπναποθήκη, που εδώ και περίπου δύο δεκαετίες ψάχνει ακόμη να βρει τον ρόλο της, ενώ οι δημοτικές διοικήσεις ψάχνουν κάθε τόσο και μια νέα δικαιολογία για την καθυστέρηση.
@ Και επειδή στην Καβάλα έχουμε μάθει να λειτουργούμε με τη λογική «άστο για αύριο», τώρα προέκυψε και το «Αντιγόνη Βαλάκου». Σύμφωνα με όσα υποστήριξε ο Γιάννης Ερυφυλλίδης, υπάρχουν εκκρεμότητες που αφορούν την πυρασφάλεια και την επαναλειτουργία του θεάτρου. Αν ισχύουν όσα καταγγέλλονται, το ερώτημα είναι απλό: γιατί περιμένουν να αρχίσει η θεατρική περίοδος για να θυμηθούν ότι υπάρχουν υποχρεώσεις ασφαλείας;
@ Γιατί, αν ένα θέατρο χρειάζεται δεξαμενή νερού, αντλιοστάσιο και άλλες παρεμβάσεις, αυτά δεν είναι λεπτομέρειες που τις θυμόμαστε όταν αρχίσουν να χτυπούν τα τηλέφωνα για τις παραστάσεις. Είναι δουλειές που γίνονται όταν το θέατρο είναι κλειστό. Εκτός αν στον Δήμο Καβάλας έχουν ανακαλύψει καινούργια μέθοδο: πρώτα ανοίγουμε και μετά ψάχνουμε τι άδεια χρειάζεται.
@ Το ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι ξαναμπαίνει στο τραπέζι και το θέμα της πρόσβασης των ΑμεΑ. Δηλαδή, τόσα χρόνια λειτουργίας και ακόμη συζητάμε αν ένας άνθρωπος με αναπηρικό αμαξίδιο μπορεί να μπει στο θέατρο αξιοπρεπώς και αυτόνομα. Πολιτισμός δεν είναι μόνο η παράσταση. Είναι και το αν μπορεί να φτάσει κάποιος μέχρι την αίθουσα χωρίς να χρειάζεται ειδική αποστολή.
@ Και μετά έχουμε τη Δημοτική Καπναποθήκη. Ένα κτίριο που έχει φάει μελέτες, σχέδια, παρεμβάσεις και υποσχέσεις με το κουτάλι, αλλά ακόμη δεν έχει καταφέρει να αποκτήσει τη σταθερή πολιτιστική λειτουργία που όλοι περιγράφουν στα λόγια. Μια έκθεση γίνεται, φωτογραφίες βγαίνουν, το κτίριο ανοίγει και μετά… ξανά λουκέτο. Έτσι αξιοποιούνται τα δημοτικά ακίνητα στην Καβάλα: με ημερομηνία λήξης.
@ Και κάπου εδώ έρχεται το ερώτημα που δεν αρέσει στη δημοτική αρχή: πόσα ακόμη χρόνια χρειάζονται για να ολοκληρωθούν έργα που έχουν ξεκινήσει εδώ και δεκαετίες; Γιατί με τον ρυθμό που προχωρούν, μπορεί να μην χρειαστεί να βρούμε χρήση για την Καπναποθήκη. Θα τη βρούμε έτοιμη ως… μνημείο της δημοτικής αδράνειας.