Νέα καταγγελία σε βάρος του ΔΗΠΕΘΕ από τον Δημήτρη Κυραναστάση

Λίγα λόγια για τα καλλιτεχνικά πράγματα στην Καβάλα από την παρουσία μου δύο χρόνια σε αυτή.
Από συνέντευξη που έδωσα στην συνάδελφο Εύη Κορώνη και στο on air
“Δουλεύοντας και στον ιδιωτικό χώρο (στην συγκεκριμένη περίπτωση ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας) και στα Δημόσια Μουσικά Σχολεία αυτό δεν αφορά την πόλη της Καβάλας η κατεύθυνση είναι και στη μία περίπτωση και στην άλλη ότι προσπαθούν να φορτώσουν την ευθύνη και τις τύψεις ουσιαστικά στον ίδιο τον εργαζόμενο. Για παράδειγμα στον ιδιωτικό χώρο σου λέει, ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας Αυτό είναι το μπάτζετ επομένως είναι πολύ πιθανό, βασικά είναι μια πραγματικότητα να χρειαστεί να δουλέψεις και τσάμπα. Δηλαδή μπορεί να έχεις υπογράψει ένα συμβόλαιο πρώτη του μήνα δεκαπέντε του μήνα συγνώμη,(15 Ιουλίου 2020) θα πρέπει να ξεκινήσεις να εργάζεσαι πρώτη του μηνός (1 Ιουλίου 2020) με αποτέλεσμα οι δύο πρώτες εβδομάδες να είναι φρι, οικονομικά και ασφαλιστικά.(Είναι πραγματικότητα δούλεψα απλήρωτο μεροκάματο και ανασφάλιστο στο ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας.) Το ίδιο πράγμα βέβαια εκφράζεται και στο Δημόσιο Φορέα (Μουσικά Σχολεία) αυτό είναι το πρόγραμμα σου αυτά είναι τα λεφτά σου. Σου λέει όμως προσπαθώντας να σου φέρει την τύψη το ότι οι ώρες που δουλεύεις με βάση τα χρήματα τα οποία παίρνεις είναι λίγες. Έτσι θα πρέπει να δουλεύεις περισσότερες ώρες. Όλο αυτό φυσικά συνδέεται και με αυτό που μεθοδεύουν αυτή την στιγμή στη Βουλή που θα πρέπει πια να δουλεύεις δέκα ώρες 8 είναι λίγες για τα λεφτά που παίρνεις. Επομένως γιατί να μη δουλεύεις δέκα; Επομένως όλα τα βάρη πάνε κάτω στον εργαζόμενο δηλαδή δεν υπάρχει ισοβαρές μοίρασμα. Το πρόβλημα είναι πως προσπαθεί ο καθένας μόνος του να το διαχειριστεί. Αν και υπάρχουν προσπάθειες και με τους support art workers για παράδειγμα που προσπαθούν να αναλάβουν κινηματική δράση για να περισώσουν ότι μπορεί να περισώσουν. Αυτή είναι η κατάσταση την στιγμή που μιλάμε.
Πάντα υπάρχουν τα ερωτήματα το γιατί το πως και το που;
Όταν υπάρχει όλη αυτή η ανάλυση από πίσω και η αιτιολόγηση μετά μπορώ να ξεπερνάω και τους σκόπελους. Ματαιωμένους ανθρώπους που προσπαθούν να ματαιώσουν εμένα που είναι και επικίνδυνοι. Δεν είναι επικίνδυνοι επειδή μπορεί να έχουν κάποιο προσωπικό θέμα μαζί μου. Επικίνδυνοι είναι γιατί δεν βοηθούν την τέχνη να πάει παρακάτω. Εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε διάλεξη κάθε μέρα η δουλειά μας θα δείξει το δρόμο, όχι εμείς με το κήρυγμα. Με είχε εκνευρίσει πάρα πολύ το εξής. Ότι όλοι οι ραδιοφωνατζήδες μηδενός εξαιρουμένου λειτουργούν ανταποδοτικά δηλαδή με χορηγούς και μην περιμένεις εμείς να σου δώσουμε φράγκο. Και την καλύτερη εκπομπή να κάνεις.(Kαι όντως το Αμάλγαμα είναι μία πετυχημένη και πρωτοποριακή εκπομπή με 2.647 προβολές στο Youtube) Αυτό με είχε φτάσει σε οριακή κατάσταση γιατί για εμένα δεν είναι χόμπι και προυποθέτει δουλειά και έρευνα.(Η συνεργασία μου ήταν με το “Κόκκινο Καβάλας” που την στιγμή που γράφω αυτά απλά δεν υπάρχει και έκλεισε γιατί έτσι αποφάσισαν κάποιοι “αριστεροί” ιδιοκτήτες του χωρίς να δώσουν πότε λόγο σε κανέναν.) Ταυτόχρονα η συμπεριφορά από φορείς της πόλης μου (Στέγη Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών) οι οποίοι μου συμπεριφέρθηκαν με το χειρότερο τρόπο. Δεν μπορώ να μην το πω αυτό το πράγμα.
Υ.Γ. 1
Οι παρενθέσεις είναι για να δηλώσουν αυτά που γράφω τώρα.
Υ.Γ.2
Ήρθα με την μεγαλύτερη διάθεση να δουλέψω στην πόλη της Καβάλας και συνεργάστηκα με την πλειονότητα των φορέων της πόλης αλλά αυτό που κατάλαβα ήταν η μεγαλύτερη σήψη από όλες τις πλευρές και αν όχι από όλες από τις περισσότερες. Όσο και αν κάποιοι θέλουν να εστιάσουν σε ένα πρόσωπο η κατάσταση από την πλειονότητα των φορέων της και των διοικήσεων τους ήταν θλιβερή γιατί πολύ απλά δεν βοήθησαν στο go της κατάστασης και έβαλαν την ματαιοδοξία και τον ναρκισισμό τους μπροστά. Εγώ δεν μάσησα όμως και παρά το ότι έπρεπε να αλλάξω ξανά πόλη μετά από δύο χρόνια σας στέλνω τα φιλιά και τις ευχές μου από την πρωτεύουσα της Λακωνίας την ιστορική Σπάρτη. Επιφυλάσομαι να επιστρέψω εφόσον χρειαστεί
Εκπομπή ONAIR Mε την Εύη Κορώνη Τέχνη στα Σχολεία 22 Nοεμβρίου 2020