Ο δημοτικός σύμβουλος του δήμου Καβάλας, Δημήτρης Βογιατζής, μας έστειλε την εξής επιστολή με αφορμή το θέμα συζήτησης για την οικονομική ενίσχυση της ΔΕΥΑΚ
Τελικά απ’ ότι φαίνεται το σοκ της πρόσφατης κρίσης της πανδημίας δεν ήταν αρκετό για να ξεπεράσουμε τον σημερινό λαϊκισμό που δοξολογεί και εκμεταλλεύεται τον φθόνο, το μίσος, την διάκριση και αναστέλλει κάθε δημιουργική προσπάθεια καθηλώνοντας μας.
Στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο Καβάλας συζητήθηκε το θέμα της οικονομικής ενίσχυσης τής ΔΕΥΑΚ που αντιμετωπίζει στέρηση εσόδων λόγω της επιδημίας του κορονοϊού και των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι δημότες μας. Το ζήτημα ήταν ξεκάθαρο από την αρχή. Επί ώρες έγιναν συζητήσεις επί συζητήσεων για τα οικονομικά της ΔΕΥΑΚ και ακούστηκαν αναλύσεις οικονομοτεχνικών μοντέλων, θέματα μισθοδοσίας, νομικές αποφάσεις, διοικητικές αποφάσεις προηγούμενων διοικήσεων από την δημαρχία Ελευθεριάδη μέχρι και σήμερα, προτάσεις για την εξυγίανση της ΔΕΥΑΚ. Πράγματα που όμως ήταν άσχετα με το ζήτημα. Αλλά όλα αυτά γιατί; Μα για να δικαιολογήσουν την αντιπολιτευτική τους ψήφο χωρίς να του νοιάζει αν οι δημότες Καβάλας αύριο θα κινδυνεύουν να μην έχουν νερό στα σπίτια τους.
Κάποιοι στο Δημοτικό Συμβούλιο έχουν αναγάγει το φθόνο σε κυρίαρχη πολιτική. Φθόνος γιατί δεν καταφέρανε στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές είτε να επανεκλεγούν είτε να αναρριχηθούν στον δημοτικό θώκο. Αυτό και μόνο είναι αρκετό, στην λογική “Αφού δεν είμαστε εμείς, θα κοντύνουμε τους άλλους”.
Και εδώ ταιριάζει πολύ ωραία η λαϊκή ρήση «Όχι – δεν θέλω εγώ δύο κατσίκες, αλλά να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα!» Στην προκειμένη περίπτωση όμως η κατσίκα είναι η Καβάλα!