Ο χρόνος τρέχει πολύ γρήγορα και φαίνεται όταν δεν παράγεται έργο. Αυτό συμβαίνει και με τον δήμο Καβάλας σε αντίθεση με τον δήμο Παγγαίου αν και μικρότερο όπου έχει ανακοινώσει ο Αναστασιάδης έργα 52 εκ. ευρώ όσα και ο δήμος Θεσσαλονίκης.
@ Ο δήμος Καβάλας έχει χαθεί μέσα στις εμμονές του δήμαρχου όπως η περίπτωση της «Ακτής της Καλαμίτσας» η οποία χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογεί τα συχνά ταξίδια του στην Αθήνα, όπως το ανοιχτό κολυμβητήριο το οποία δεν μπόρεσε να το αξιοποιήσει, όπως τον «Διόνυσο» που δεν μπόρεσε να τον εγγράψει στο κτηματολόγιο, όπως το κτήριο του πρώην πρωτοδικείου που δεν ξέρει τι θέλει να το κάνει και όπως το κάτω νοσοκομείο που το πήρε ολοκληρωτικά το κτήριο ο δήμος αλλά δεν ξέρει πώς να το αξιοποιήσει.
@ Έτσι μετά από 29 μήνες η διοίκηση Μουριάδη είναι σαν να μην υπάρχει. Επικοινωνιακά προσπαθεί να καλύψει την ανημποριά της να παράγει έργο με το μουσείο με παρτιτούρες Ελλήνων συνθετών, με ένα «Κοσμόπολις» που ανέδειξε την μίζερη πλευρά του πολιτισμού με αλλαγές σε θέσεις και πολιτικές ανάλογα με τον ποιον έχει συνομιλητή του ο δήμαρχος και με στρατολογήσεις έμμισθων προσώπων που φέρνουν στην διοίκηση του ψηφοφόρους.
@ Ο Μουριάδης στην αρχή της θητείας του αγκάλιασε τους τρεις κυβερνητικούς βουλευτές γιατί πίστεψε ότι θα μπορέσουν να τον βοηθήσουν να παράγει έργο ώστε να θεωρηθεί ένας πετυχημένος δήμαρχος. Αυτό θα είχε μια βάση που σκέφτηκε αλλά όταν εσύ ο ίδιος δεν μπορείς να τους δώσεις κάτι για να το υποστηρίξουν σε κεντρικό επίπεδο ώστε να μπορέσεις να το παρουσιάσεις στην Καβάλα δεν σου φταίνε οι βουλευτές αλλά η δική σου ανικανότητα. Έτσι αφού δεν μπόρεσαν οι τρεις κυβερνητικοί βουλευτές να γίνουν δήμαρχοι στη θέση του δημάρχου, έπεσε στην αγκαλιά της εκκλησία όπου είδε όπως τόσοι και τόσοι προκάτοχοι του ότι είναι μια μεγάλη δεξαμενή ψηφοφόρων και αξίζει τον κόπο από άθεος κατά δήλωση του να γίνεις μέσα σε λίγες μέρες Χριστιανόπουλο και να παίρνεις την εικόνα του Αποστόλου Παύλου και να τρέχεις μέσα στους δρόμους.
@ Όπως μου είπε και την περασμένη Παρασκευή ραδιοφωνικά ο δημοτικός σύμβουλος της παράταξης «ο τόπος της ζωής μας» Γιάννης Μούτλια ο δήμαρχος είναι ένας μέτριος ηθοποιός που προσπαθεί κάθε φορά να παίξει έναν άλλο ρόλο προσαρμοσμένο στις ανάγκες της ημέρας. Έτσι έχει αφήσει πίσω του να διοικήσουν στην κυριολεξία τον δήμο την γενική γραμματέα Χριστίνα Ταβουλτζίδου και τον γενικό διευθυντή των οικονομικών υπηρεσιών Γιάννη Χατζηκωνσταντίνου οι οποίοι φυσικά λειτουργούν ο καθένας από την πλευρά του βάσει των δικών του συμφερόντων. Έτσι έχουμε μια γενική γραμματέα που είναι άσχετη πολιτικά και διοικητικά και ένα Χατζηκωνσταντίνου που με πολύ ελαφριά την καρδιά χαρατσώνει τους Καβαλιώτες με τα δημοτικά τέλη έχει διαλύσει την οικονομική υπηρεσία που έπαθε οικονομικό έμφραγμα.
@ Και αναρωτιέμαι. Είναι δυνατόν αυτός ο δήμος να μπορέσει μέχρι το 2023 να αντέξει; Δεν το νομίζω γιατί βλέπω ότι έρχονται από δω και πέρα τα χειρότερα.
Από Φιλελεύθερος τον πρώτο καιρό Χριστιανόπουλο στη συνέχει και τώρα Πασοκτζής
