Πέρασαν 4 χρόνια από το 2019 και μαζί μια ακόμη δημαρχιακή θητεία ενός δημάρχου όπως αυτή το Θόδωρου Μουριάδη. 4 άγονα χρόνια, χωμένη η Καβάλα στο τέλμα μέχρι το κεφάλι. Πέρασαν 4 χρόνια σαν νερό και κάνεις δεν κατάλαβε να έχει γίνει κάτι στον δήμο εκτός από λόγια του αέρα, ψέματα, υποσχέσεις, τακτοποιήσεις και ρουσφέτια.
@ Από την πρώτη μέρα που ανέλαβε τον δήμο Καβάλας ο Θόδωρος Μουριάδης έδειξε ότι δεν ήξερε τι ήθελε να κάνει αφού ήρθε στην εξουσία απροετοίμαστος. Έτσι άρχισε τους ακροβατισμούς και όταν είδε ότι αυτοί δεν παράγουν έργο γύρισε την προσοχή σε ένα άλλο πεδίο το οποίο ήταν πολιτικά πιο ανταποδοτικό. Το πεδίο αυτό ήταν τα ρουσφέτια. Έτσι στήθηκε μια ολόκληρη μηχανή με αρχιεργάτρια την γενική γραμματέα του δήμου Χριστίνα Ταβουλτζίδου από τα χέρια της οποίας περνούσαν οι προσλήψεις μικρής διάρκειας, δίμηνα και τετράμηνα όπως και αυτές ατόμων πλησίον της σύνταξης.
Παράλληλα στήθηκε και ένας μηχανισμός εντός του “Άσπρου Κτηρίου” προπαγάνδας με δημοσιογράφους που παρουσίαζαν το άσπρο, μαύρο έλεγχαν τα γραφόμενα και αυτά που λεγόταν στα ΜΜΕ της Καβάλας και ανάλογα παρέβαιναν με τρόπο ακόμη και εκβιαστικό, αναγκάζοντας αυτούς που αντιστεκόταν να σιωπήσουν.
@ Ήρθε και η δίχρονη πανδημία και τους βόλεψε όλους της διοίκησης διότι με κλεισμένους τους Καβαλιώτες στα σπίτια τους δεν χρειαζόταν να μεριμνήσουν ούτε για το κυκλοφοριακό, ούτε για την καθαριότητα του δήμου, αλλά ούτε και στην παραγωγή έργων με το πρόσχημα ότι δεν λειτουργούσαν οι διοικητικές υπηρεσίες. Έτσι τα φόρτωσαν όλα στο κόκορα και όταν ελευθερωθήκαμε από τον ιό του κόβιτ ήταν πολύ αργά για να προλάβουν να κάνουν το οτιδήποτε.
@ Σε αυτό το σημείο και μπροστά στην αδυναμία τους να καλύψουν τον χαμένο χρόνο άρχισαν να υιοθετούν μεθόδους παραπλάνησης ώστε να καλυφθούν. Έτσι στην αρχή δικαιολογήθηκαν γιατί δεν μπορούν να παράγουν έργο επειδή τη διοίκηση Μουριάδη την αποτελούσαν εννέα δημοτικοί σύμβουλοι λέτε και αν ήταν περισσότεροι θα άλλαζε κάτι, μετά ότι συγκεκριμένες παρατάξεις και μεμονωμένοι δημοτικοί σύμβουλοι τους αντιπολιτευόταν και δεν συνεργαζόταν για το καλό του τόπου.
@ Καταπιάστηκε η διοίκηση Μουριάδη με πολλά θέματα και δεν τα κατάφερε σε κανένα. Ο Μουριάδης έβαλε στοίχημα με τους Καβαλιώτες ότι θα έπαιρνε την ακτή της Καλαμίτσας από την ΕΤΑΔ διαφορετικά θα τα παρατούσε και θα πήγαινε στο σπίτι του και αφού έλιωσε τις σόλες των παπουτσιών του στο πήγαινε έλα στην Αθήνα στο τέλος έκανε μια τρύπα στο νερό και κατέβηκε πάλι υποψήφιος για τον δήμο Καβάλας.
@ Το μεγαλύτερο του λάθος όμως, άσχετα από το χθεσινό αποτέλεσμα, ήταν όταν εμπιστεύτηκε τα οικονομικά του δήμου στα χέρια του άπειρου Γιάννη Προμούσα που δεν μπόρεσε να τα διορθώσει ενώ παράλληλα έκανε κινήσεις που είχαν σαν αποτέλεσμα να μειωθούν δραματικά τα ταμειακά διαθέσιμα.
@ Τη δημωφέλεια ο Μουριάδης την είδε σαν ένα συρτάρι με λεφτά για ξόδεμα και με αυτά κάλυψε όλες τις ανούσιες “πολιτιστικές” δράσεις της τετραετίας του. Από τα 4 εκ που άφησε η Ιωσηφίδου μόλις και
μετ ́ βίας σήμερα καλύπτονται τα λειτουργικά έξοδα.
@ Επένδυσε στους αρίστους που αποδείχθηκαν χειρότεροι και από τους κανονικούς λειτουργώντας σε βάρος των νομικών προσώπων που ανέλαβαν να διοικήσουν αφού το παραγόμενο έργο τους δεν ξεχώρισε ούτε έδωσε κάποια ώθηση να φύγει μπροστά ο δήμος.
@ Όλα τα παραπάνω και ακόμη περισσότερα μου ήρθαν στο μυαλό μου χθες του πρωί πριν πάω να ψηφίσω και αναρωτιόμουνα αν αυτά τα είδα μόνο εγώ και όχι η πλειοψηφία των συμπολιτών μου; Όποιο όμως και αν ήταν το χθεσινό αποτέλεσμα για μένα δεν αλλάζει τίποτε ως προς την κρίση μου για την
διοίκηση Μουριάδη. Ήταν μαζί με την διοίκηση του Σιμιτσή και της Τσανάκα η τρίτη χειρότερη διοίκηση του δήμου τα τελευταία 16 χρόνια.